خاطرات پسری




پسر فسقلی من از الان سر بسر مامانش می ذاره

وقتی کنترل دستمه ، میای بی هوا از دستم می کشیش و فرار می کنی .

وقتی بهت می گم بدش بده پسره شیطون

با شیطنت می خندی و می پری رو مبل

همیشه وقتی می خوای فرار کنی میری رو مبل ، شاید این بخاطر حافظه ژنتیکی بشریته که موقع فرار

به بلندی ها پناه می برن .

وقتی هم که دارم تی وی می بینم میای موهامو میکشی و می خندی

عجب بچه فجیعی است ماشاله .

بدشم من کلی قلقلکت میدم و قش قش می خندی .

خیلی دوست دارم این کارات رو ، البته فعلا !!!

به هیچ عنوان بهت قول نمی دم که تا چند ساله دیگه هم همچنان هلاک این شرارتات باشم آقا کوچولو .

شکلات و قند و کشمش خیلی دوست داری

وقتی میریم خونه مامانی اینا ، اغلب رو میزشون هست .

و حسابی از خودت پذیرایی به عمل میاری تو فرصت مناسب که بازم اگه بخوایم ازت بگیریم

پا میذاری به فرار

اغلب عصر با بابا خواب قیقلوله می کنید و اغلب من فرصت رو غنیمت می شمارم و استراحت می کنم ! نخیر

میرم آشپزخونه و مشغول کار میشم تا بیدار نشدی و آویزن من که بغلم کن منم ببینم چکار می کنی .

وقتی بیدار میشید بابا بغلت می کنه و بی سر و صدا میاید آشپزخونه و تا منو میبینی بلند می گی

 

 

بَ 

منم که خوراکم پریدنه

.....................  

ادامه مطلب برام مقدور نیست چون بیدار شدی و

 

بازم داری تمرینات ژیمناستیک میدی به لپتاپ و  مقاومت کیبرد رو

در برابر اصابت اشیای آسمانی می سنجی

همچنین تعیین آستانه تحمل اعصاب من

 




دوشنبه 20 آذر 1391 :: 17:44 ::  نويسنده : yazdaan

 

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید